آداب سخن گفتن

آدمی ، باید که بسیار نگوید و سخن کسی را با حرف خود ، قطع نکند و چیزی را که از غیر او می پرسند جواب ندهد . اگر کسی به جواب مشغول شود و او بر بهتر جوابی از آن قادر باشد ، صبر کند تا آن سخن تمام شود . سخنی که با او می گویند تا تمام نشود به جواب مشغول نگردد . از غیبت و دروغ گفتن خودداری کند . باید که شنیدن او از گفتن او بیش تر بود . از حکیمی پرسیدند که چرا شنیدن تو از گفتن تو زیادت است ؟ گفت : زیرا که مرا دو گوش داده اند و یک زبان . یعنی دو چندان که میگویی ، می شنو .

دادند دو گوش و یک زبانت ز آغاز ، یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی

خواجه نصیر الدین طوسی ، اخلاق ناصری ، با اندکی تغییر .

برگرفته از کتاب فارسی ششم دبستان - چاپ سال 1391.